Kiedy odchodzi zwierzę, które było szczególnie
bliskie komuś, kto pozostał po tej stronie, udaje
się na Tęczowy Most. Są tam łąki i wzgórza, na
których wszyscy nasi mali przyjaciele mogą bawić
się i biegać razem. Mają tam dostatek jedzenia,
wody i słońca; jest im ciepło i przytulnie.
Wszystkie zwierzęta, które były chore i stare
powracają w czasy młodości i zdrowia; te które
były ranne lub okaleczone są znów całe i silne,
takie, jakimi je pamiętamy marząc o czasach i
dniach, które przeminęły. Zwierzęta są szczęśliwe
i zadowolone, z jednym małym wyjątkiem: każde z
nich tęskni do tej jedynej, wyjątkowej osoby,
która pozostała po tamtej stronie.
Biegają i bawią się razem, lecz przychodzi taki
dzień, gdy jedno z nich nagle zatrzymuje się i
spogląda w dal. Jego lśniące oczy są skupione,
jego spragnione ciało drży. Nagle opuszcza grupę,
pędząc ponad zieloną trawą, a jego nogi poruszają
się wciąż prędzej i prędzej.
To ty zostałeś dostrzeżony, a kiedy ty i twój
najlepszy przyjaciel wreszcie się spotykacie,
obejmujecie się w radosnym połączeniu, by nigdy
już się nie rozłączyć. Deszcz szczęśliwych
pocałunków pada na twoją twarz, twoje ręce znów
pieszczą ukochany łeb; patrzysz znów w ufne oczy
swego przyjaciela, który na tak długo opuścił twe
życie, ale nigdy nie opuścił twego serca.
A potem przekraczacie Tęczowy Most - już razem...
